IR DONE!!!!

Doelstelling gehaald de IR is binnen voor kerst!!!

November was een maand waarin het weer redelijk was. Ochtenden waren zo nu en dan mistig, soms zelfs het grootste deel van de dag. Wij zijn iedere keer gewoon gaan vliegen ook al wist ik dat visuele manoeuvres niet mogelijk waren. Een dag zat het echt dicht. Ik ben naar Cambridge gevlogen en ben terug via Cranfield gegaan. Cranfield was niet eens open ivm minder dan 100 ft zicht. In de lucht heb ik een NDB voorbereid en ben weer terug gevlogen naar Cambridge. Hierna zijn we terug gegaan naar Oxford en moesten de hold in. In de procedure bleef mijn naald hangen wat ze hier een ‘sticky needle’ noemen . We zaten totaal in wolken en wisten eigenlijk niet meer precies waar we naar toe gingen. Aan het eind van de procedure vlogen we op een paar honderd meter van Blenheim Palace. Gelijk ruw gecorrigeerd en uiteindelijk veilig geland.

De vluchten hierna gingen stap voor stap beter. De dag voordat ik mijn laatste vlucht zou doen ging een instrument kapot en kon ik niet vliegen. De volgende ochtend stond ik standby omdat mijn instructeur ook voor een andere vlucht ingepland stond. Uiteindelijk zou ik niet kunnen vliegen maar had wel alles gepland. Ik ben blind de instructor room in gelopen om te vragen of een instructeur beschikbaar was die met  mij wilde vliegen. Een ervaren 1-70 instructeur stond op en vroeg waar gaan we heen? De vlucht was goed en ik voelde me klaar voor de 1-70.

Naast het vliegen wordt verwacht dat je het een en ander weet over airspaces, het vliegtuig en het weer. De laatste 2 dingen gaan bijna vanzelf, puur uit interesse maar die airspaces moet ik vaak blijven herhalen. Je kunt hier ook standby staan als iemand die voor je op de lijst staat besluit niet te vliegen. Klinkt goed maar ik vond het niet echt ideaal. Zit je daar, plan je alles en dan kan je hoogstwaarschijnlijk naar huis toe. Ik voelde me echt leeg na zo een dag. De dag dat ik op het rooster stond voor mijn 1-70 voelde ik mij fit en energiek.

In een notendop de vlucht.. Je begint met het techlog, performance, weight balance, weer en de notams. Iemand anders checkt vaak je vliegtuig. Hierna volgt de opstartprocedure, take off, route, atc complaince, een ILS op een vliegveld met  een go around, engine failure, diversion naar een ander vliegveld waar je een NDB procedure en visueel circuit vliegt.

Aan het begin van de vlucht was ik een beetje nerveus, maar toen ik eenmaal in de cruise zat was ik kalm. NDB corrigeerde ik een beetje te veel. Je moet binnen 5 graden blijven en als je ziet dat je er buiten dreigt te komen is een instinctieve reactie om direct contra te sturen. De afstand tot het baken en de standaard afwijking van een NDB als je niet level vliegt zijn maken het lastig. Doordat ik te veel corrigeerde creëerde ik eigenlijk werk voor mezelf. Maar zelfs met deze workload was alles nog binnen de perken. Overall was de instructeur tevreden maar zei dat ik rustig moest zijn. Hij zei letterlijk: ‘ Just relax, your skills and capabilities are there’.

Oxford werkt met een lijst waarop ze testen afwerken. Vorige week woensdag had ik mijn 1-70 en kon vrijdag de IR doen. Een dag ertussen was lekker.Op de dag zelf zag ik al vroeg in de ochtend dat de winden hard zouden worden. Winden waren op hoogte 100 km/u. Om dan een procedure binnen de 5 graden te vliegen wordt dan een beetje lastig. Natuurlijk wilde ik graag vliegen ik moest wel realistisch zijn. Ik twijfelde lang, eigenlijk als ik twijfel dan weet ik zelf dat het niet goed is om iets te doen. Omdat ik graag wilde vliegen bleef ik dan toch kijken of de winden misschien minder zouden worden later op de dag. Na gecanceld te hebben viel de druk van me af. In die middag heb ik mijn laatste sim gevlogen en mocht dezelfde route behouden voor maandag.

Zaterdag ben ik met Menno en onze instructeur naar de Channel Islands geweest. We zijn naar Alderney gevlogen. Echt helemaal te gek!! Waaide wel behoorlijk. Via Southampton verlieten we Engeland en zijn we in een zuidelijke richting naar Alderney gevlogen. In de buurt van Alderney kon je de franse kust zien, schitterend!! Er waren wel veel wolken anders hadden we waarschijnlijk de andere eilanden ook gezien. De approach was turbulent en de landingsbaan kort en hobbelig. Echt landen en remmen dus. De controller wist precies wanneer het turbulent werd en begeleidde ons. Het eiland is 5 km lang en 2 km breed en er wonen ongeveer 2500 mensen. Het eiland heeft een rijke historie. Ik zag meteen dat het klimaat hier anders is. Subtropische planten houden hier dankzij de warme golfstroom stand. Het was niet koud, graadje of 12. We hebben een rondje gemaakt door het het dorpje, hebben in de haven geluncht. Rond een uur of 2 zijn we weer terug naar Oxford gevlogen. De druk daalde sterk en we vlogen het slechte weer tegemoet. We hadden een crosswind van 22 knopen terwijl de limiet voor ons op 17 knopen ligt. Het was ook echt turbulent. Op short final gingen we  in een keer naar 110 kts ipv 85 kts toe.

De zondag heb ik geleerd voor de test van maandag. Ik had al met de examinator afgesproken om rond 12 uur af te spreken voor een briefing. Ik voelde me fris en ging rond 11 uur naar school voor de voorbereiding. Rond 12 uur hebben we de briefing gedaan en rond 1315 zat ik in de kist voor de start up. Vlucht is volgens het eerder geschetste patroon. Ik heb een goede vlucht neergezet en had het gevoel dat ik geslaagd was. Toch was ik opgelucht toen ik te horen kreeg dat ik geslaagd was!! Weer een stap dichter bij. Ik heb hard voor deze test gewerkt, vooral de laatste weken en dan is het mooi om te zien dat je inzet zich vertaald in een goede prestatie!

Ik moet nu nog een kleine 2 uur wat gallons vervliegen. Om je een idee te geven we gebruiken ongeveer 24 gallon, rond 90 liter per uur! Ik wil VFR naar zuidwest Engeland of Wales. Ik ga morgen vroeg naar school toe om te kijken of er een gaatje is. Tassen zijn al gepakt en als de uren gevlogen en afgetekend zijn dan kan ik binnen 15 min weg en binnen 2.5 uur op Heathrow zijn!

 

Tot snel!

Lars

 

 

Oxford september/oktober

He ho,

Ondanks dat het tempo van de IR vliegen de dagen voorbij! Natuurlijk ben ik het liefste thuis, maar ik moet toch bekennen dat ik me hier wel vermaak. Laatste tijd hebben we veel simulator sessies gedaan die nu op een reserve sim afgerond zijn. De simulatoren zijn van King air, ander type vliegtuig. Gages zitten soms net op andere plekken dan in het vliegtuig. Vliegen gaat steeds beter. Aan het begin van de periode ging ik nat als ik achter het vliegtuig aan liep, maar nu kan ik het weer bijbenen als het even vast loopt. Doordat ik bekender wordt met de procedures blijft meer mentale capaciteit over om het vliegtuig nauwkeurig te sturen en vooruit te denken.

2 weken geleden hoorde ik dat ik weer is 4 dagen vrij was. Ik heb letterlijk van de ene op de andere dag besloten naar Nederland te gaan. Was een leuke verrassing, niemand iets vertellen en dan aan bellen…

Na vier weken niet gevlogen te hebben zijn we vorige week weer de lucht in gegaan. We zijn naar Coventry en Gloucester geweest. Begin was even wat wennen. Met een harde zuidenwind werd ik letterlijk naar Coventry geblazen. Omdat het zaterdag was waren er veel hobby vliegers in de lucht en was het druk op de radio. Al met al hard werken. Vlucht ging wel goed, maar er zijn altijd dingen die ik beter had kunnen doen.

De week hierna had ik mijn Radio test. Hierbij moet je een vlucht maken en met een joystick een vliegtuig besturen. Je hebt clearance nodig airspaces door te mogen vliegen en moet de juiste calls maken na onder andere een engine failure. De test ging goed en ben weer een stap dichterbij. De dag hierna zijn we naar Bournemouth gevlogen. Hier ben ik in de eerste week geweest met de jongens, echt een mooie plek in Engeland. Onderweg gingen we tussen de buien door en zagen een regenboog vanuit de lucht, super mooi. Dit was ook onze laatste vlucht met onze instructeur. Hij werkt volgens een part time contract en is de rest van het jaar vrij. Onze oude instructeur was een test piloot en heeft in een Hercules onder alle omstandigheden gevlogen op de meest afgelegen delen van de wereld. Hij is in 40 jaar nooit langer dan 2 weken aaneengesloten vrij geweest en gaat nu van zijn vrijheid genieten. Ik heb me vanaf het begin op mijn gemak bij hem gevoeld en vond hem een uitstekende instructeur!

Later in de week zijn we verder gegaan met onze nieuwe instructeur, die al 40 jaar in het vak zit. Sommige dingen ziet hij graag net even anders. Alle dingen die hij tot nog toe anders wil beargumenteerd hij sterk. Ik vind het uitstekend om nieuwe perspectieven te zien van procedures. Dit verbreed het begrip.  Na 2 simulator sessies is onze instructeur onder de indruk van onze kunsten! Zelf vind ik dat het goed gaat maar zie iedere vlucht nog verbeterpunten. Een fout is zo gemaakt en dat is waar ze je hier op afrekenen.

Nu hebben we alle sims met uitzondering van een reserve sim gedaan en hebben in totaal 5 vluchten gemaakt. De planning is om nog een vlucht of 4 te doen en dan gaan we op voor de I-70, oftewel schoolexamen. Hierna volgt de Instrument Rating test. Ik hoop deze maand alles hier in Engeland af te ronden. Weer is nog redelijk goed, veel zuidenwind en dat blijft ook nog wel even zo. Geen kou en narigheid dus!!

Gr.

Eerste vlucht UK Done!!

Vandaag hadden we de eerste vlucht, was super om weer te vliegen!!!

Het was een gewenningsvlucht, beetje bochtjes draaien, 60 graadjes (zit je eten weer allemaal op een plek..), wat stalls en een paar circuitjes. Afgelopen weken was het woest weer en daardoor konden we niet eerder de lucht in. Vandaag heb ik voor het eerst echt door de wolken heen gevlogen. Met een gebroken wolkendek heb je pas in de gaten hoe hard je eigenlijk gaat! Met een beetje mazzel gaan we zaterdag weer vliegen!!

Eerste 3 weken UK

Ik zit nu bijna al weer 3 weken in Engeland. Ik ben samen met Menno en Robert met de auto naar Oxford gereden. Was leuk om elkaar weer na een maand te zien. Rit ging soepel en konden ondanks de drukte met de trein eerder de oversteek maken. Rond 6 uur in de avond zijn we aangekomen.

Volgende ochtend werden we in ons apepakkie verwacht voor het begin van een introweek. Zaten de hele dag in een lecture theater. Kleine stoeltjes met weinig ruimte. Op zich was wat ze vertelden interessant maar het is gewoon veel te veel op een dag. Ze ratelden letterlijk van 9 tot 5 door. Gelukkig kon ik er nog even uit voor een renewal van mijn medical..  Na 4 9-5 ratelsessies kregen we onze wings. Wel goed gevoel! Die twee gouden strepen zijn ook een stuk zwaarder!!

Aan het eind van de week zouden we een presentatie over een aircrash moeten geven, maar dit ging niet door.  Hierdoor had ik 4 dagen vrij.

Met 4 man hebben we een auto gehuurd en zijn we 3 dagen op stap gegaan. In de ochtend weg en avond weer terug. Eerste dag zijn we naar Bath en Bristol gegaan. Bath is wel aardig om te zien, Bristol is niet echt de moeite waard, alhoewel we hier wel uitstekend hebben gegeten bij een Italiaans familierestaurant. Die dag was het fris, maar veel zatte engelsen dachten daar anders over. Aan het begin van de avond zie je groepen mensen (jong en oud) de kroegen in gaan. Iets wat in Nederland pas na middernacht gebeurd.

De volgende dag zijn we naar Bournemouth gegaan. Heel mooi gebied met aan weerszijden krijtrotsen. Hier ligt een kunstmatig rif, maar helaas waren er geen golven. We hebben hier een beetje rondgelopen en genoten van het weer dat naarmate de dag vorderde sterk opknapte. Wij hadden allemaal nog geen Fish& chips op en zagen op een strandtent met koeieletters ‘Best Fish&Chips of England’ staan. We hebben geprobeerd daar te eten, maar de stoppen sloegen door. We moesten wat anders zoeken wat niet mee viel met de drukte. Uiteindelijk hebben we in een gare pub gegeten, beetje jammer.

De derde dag zijn we naar Cheltenham en het forest of Dean geweest. Was fijn om in het bos te lopen, beetje braampjes eten, dode bomen van een meter of 8 omduwen etc. In de avond hebben we nog een paar pondjes stukgegooid in the Black Hole ter afsluiting van onze trip. In deze drie dagen heb ik meer van Engeland gezien dan tijdens mijn hele groundschool periode!!

Na dit weekend had ik een sim en hoopte sinds dien een beetje te gaan vliegen. Na die sim ben ik 6 dagen vrij geweest. Hierna heb ik weer een sim gehad en ben nu weer 6 dagen vrij. Vrij knakig. Moet wel zeggen dat onze groep ernstige pech heeft. Aan negatieve energie heb je niet veel, hoop gewoon dat het volgende week beter is. Ik heb altijd een paar dagen nodig voordat ik met al die vrije tijd om kan gaan. Mijn tijd probeer ik goed te benutten door veel zelf te simmen, radiocommunicatie te leren, mezelf voor te bereiden op het solliciteren. Ik train bijna iedere dag en heb me nog niet verveeld,  terwijl hier bar weinig te doen is. WK Rugby en de ASP World surf tour komen hierbij ook niet ongelegen.

Nu het weer goed is ga ik misschien nog een tripje naar Cornwall maken met een stofzuiger. Lekker beetje surfen en genieten van de mooie natuur!

Ik hoop voor het eind van het jaar hier weg te zijn!!

Lars

CPL gehaald!!

Van te voren wist ik dat de Seneca fase intensief zou worden. In slechts 10 lessen moet alles geleerd worden. Veel dingen komen overeen qua manoevres, maar het vliegen in dit toestel is toch anders. De eerste vluchten loop je een beetje achter het vliegtuig aan.  Dankzij onze uitstekende instructeur hebben we veel progressie geboekt in de lessen waardoor we goed voorbereid de CPL Test ingingen.

Zaterdag 23 juli was het dan zover, de CPL Skill test. Menno vloog eerst met dezelfde examinator en ik moest erna. Menno kwam rond een uur of negen terug en was geslaagd. Nu ik nog! Voor de laatste keer in Amerika de Mass en Balance gedaan en na een korte brief ben ik naar het vliegtuig gegaan. Bij de walkaround met de instructeur is het eigenlijk standaard dat technische vragen worden gesteld. De afgelopen dagen heb ik letterlijk iedere dag de operations manual door gelezen en kon op alle vragen een correct antwoord geven. De vlucht ging goed. Eerst een stuk navigeren met daaropvolgend een diversion. Bij het navigeren is het zo dat naar een waypoint gestuurd mag worden als je zeker weet dat het punt is wat je denkt dat het is. Ik wist het niet helemaal zeker en heb een 360 gemaakt. Ik kon eigenlijk zo landen op de verlaten airstrip. Terug moest ik antennes vinden ergens in de buurt van het pumping station. Hierbij moest ik nog over een stel bergen heen. Dit was een gespannen periode van de vlucht, maar uiteindelijk kon ik de antennes niet zien omdat ik er recht boven zat… Hierna wat airwork gedaan, assymetrische emergency decent gemaakt en geland. De vlucht ging goed en ik heb geen moment gedacht dat ik zou falen. Eenmaal terug op Goodyear vroeg de examinator of ik de Seneca voor de laatste keer wilde vastmaken met kettingen. Dat wilde ik natuurlijk wel doen!!

Hierna alles laten tekenen en terug gegaan naar de dorms. Het plan was om 3 uur later  naar de airport te gaan om terug naar Nederland te vliegen. Toch ben ik nog even snel het water ingesprongen met pak en al. Hierna pak in de droger gegooid en tas ingepakt. Rond 16u nog even een rondje gemaakt door het gebouw en naar het vliegveld gegaan. Omboeken ging soepel, evenals de vlucht. Meer dan de helft van de vlucht niet meegemaakt, ideaal, nu kan dat nog!!!

Eenmaal aangekomen in Nederland was het fijn om vrienden weer te zien. Nu heb ik een kleine 4 weken in Nederland, inmiddels zijn 2 weken alweer verdampt. Afgelopen vrijdag was een leuke surprise party georganiseerd. Ik dacht gewoon even te gaan eten bij mijn ouders. Dit was ook zo, na het eten kwamen als verrassing allemaal vrienden, kennissen en familie langs. Super gaaf! Hele gezellige avond gehad, bedankt!!

Warrior fase zit erop!!!

He ho!

Gister heb ik mijn laatste test gedaan op de warrior (eenmotorige kist). In deze test draaide het om het maken van holds, slow flight, unusual attitudes, limited panel turns en stalls. Hele vlucht moest ik met een muilkorf vliegen, zo concentreer je  je meer op de instrumenten.

Een hold is een manoevre waarbij weersafhankelijk in 4 minuten gevlogen moet worden. Deze procedure wordt in de luchtvaart toegepast wanneer vliegtuigen moeten wachten om hun approach te mogen schieten. Weersafhankelijk in de zin van corrigeren voor wind. Met headwind duurt een leg de ene kant op langer dan wanneer met een tailwind. Als de wind van de zijkant komt moet je tegensturen om op je interceptcourse te blijven. In still wind conditions ziet een hold er ovaal uit, met wind zou je een hold kunnen vergelijken met de vorm van een peer.

Slow flight is gecontroleerd langzaam vliegen, vliegtuig wordt gevoeliger en moeilijker te besturen.

Limited panel turns, hierbij wordt een deel van je instrumenten afgedekt en moet je met een standby kompas op verschillende headings vliegen. Aanvullend hierop brengt de instructeur het vliegtuig in een ‘unusual attitude’ en moet snel en efficient gecorrigeerd worden.

Tot slot wordt in de lucht een circuit gesimuleerd en breng je het vliegtuig in een stall, waar je dan weer met beleid uit moet komen.

Test ging goed gister, wat kleine dingen die beter hadden gekund. Key voor deze vlucht was heel systematisch te werk gaan, stap voor stap.

De week voordat ik deze test had hebben we veel gevlogen, veel holds geoefend. Laatste vlucht was gaaf. We hadden alles gedaan en hadden nog wat tijd over. Instructeur liet ons nog wat lompe unusual attitudes zien. Ik kan behoorlijk wat hebben voordat ik wat begin te voelen maar beiden kwamen we een beetje licht uit het vliegtuig. Echt scherp omhoog links naar beneden duiken dan toch maar weer rechts en weer omhoog etc. Supergaaf!

Deze maand heb ik veel gevlogen, ongeveer 60 uur, wat gelijk staat aan alle vluchten die ik hier in Arizona maak. Veel solovluchten, begin was het echt top, maar na een uurtje of 30 in hetzelfde gebied weet je eigenlijk blind waar je bent. Tijdens deze solovluchten oefende ik mijn skills en maakte veel touch and go’s op onze basis en andere aangewezen vliegvelden. Uiteindelijk moest ik dan mijn Cross Country Qualifier doen. 300 mijl vliegen. Ik kan je vertellen dat dit lang duurt met een warrior. Normaal moeten we altijd postion calls maken maar op een lange vlucht zoals dit kan je flight following aanvragen. Dan zit je gewoon tussen de 737′s van Southwest,Super!  Als er ander traffic in de buurt is krijg je een radio call.  Hoor je op de radio, ‘Climb and maintain FL 250′ zit je daar met je warrior op 7500 feet..

Had een paar weken geleden een paar gliders naast me die ik nog niet zelf had gezien. Zijn ook moeilijk te spotten. Die gasten waren lekker aan het klimmen in de thermals. Ik klom hoger om ze te ontwijken en maar zij gingen ook omhoog. Met goed radarcontact zag ik de gliders ongeveer 200 meter op dezelfde hoogte naast me. Flight Following geeft instructies wanneer je in de buurt van ander traffic komt, zeker fijn in het weekend omdat dan veel prive vliegtuigen in het luchtruim zijn die vaak wel maar niet altijd een transponder aan hebben staan.

Doordat we veel hebben gevlogen hebben we geen tripjes meer gemaakt en hebben daarom ook al een paar weken geleden de auto verkocht aan een andere klas. Heel veel plezier van die bak gehad, geen moment spijt dat ik voor die korte tijd toch een auto heb gekocht.  Sinds begin juli is het monsoon season hier van start gegaan. Merkte de eerste dagen niet veel van de monsoon tot dat aan het eind van een middag heel veel cb’s werden gevormd. In de avond barste het helemaal los. Helse wind en regen en het werd gewoon koud. Ik ben met een paar maten het zwembad ingesprongen om naar het weer te kijken. Adembenemend zo een geweld!!

Volgende morgen keek ik het nieuws en zag toen de zandstorm die diezelfde avond luttele mijlen langs ons gepasseerd was. Niet normaal…. Heb zelf nog nooit zoiets gezien! Net als alles hier in amerika ziet het er erger en groter uit dan het uiteindelijk is, geen schade. Ik had mijn raam niet helemaal goed dicht gedaan en had de volgende dag een deken van fijnstof, haha! Volgende morgen konden we gewoon weer vliegen.

Volgend weekend wil ik misschien nog even naar Sedona toe. Deze week begint de Seneca Phase. 2 keer zoveel vermogen, turbochargers. Heb super veel zin om dat ding te gaan sturen!!

Gr. Lars

Roadtrip Los Angeles, San clemente.

Vanwege memorial day hadden we weer een extra dag vrij en hier hebben we natuurlijk goed gebruik van gemaakt!! Na een knettershete vlucht op het midden van de dag, letterlijk 40 graadjes, zijn we naar de kust gereden. Auto niet gestart zonder het dak open te doen, was bok warm. De rit naar LA was in principe tot de helft vrij leem, rechte weg, hier en daar was cactussen. Na een mijl of 150 kwamen we langs een staatsgevangenis waar een leuk bordje stond. Helaas niet op de foto kunnen zetten, gaat lastig als je met 85 mijl voorbij jekkert. Bord display; “Dont stop, especially dont pick up hitchhikers”.

Verder op de rit kwamen we een gigantisch windmolenpark tegen, molens stonden op de bergen zelf, ideaal voor onderhoud.. Eenmaal aangekomen in LA zijn we direct door gereden naar Hollywood waar Ivo, kennis uit Castricum woont. We zijn bij hem thuis geweest en zijn daarna nog even de stad ingeweest. Volgende ochtend zijn we  langs Rodeo drive, hollywood sign, Beverly hills gegaan. We hadden met Ivo afgesproken om de CL Finale in een Barca bar te gaan kijken. Wij waren al in de tent toen, Ivo kon er helaas niet meer binnenkomen. Finale was gaaf om te zien, zeker met een berg Barca fans!

Na de wedstrijd zijn we naar Santa Monica gereden en hebben hier op het strand gechillt. Het is echt mooi hier. Er waaide een forse zeewind wat de gevoelstemperatuur flink naar beneden bracht. Later de middag zijn we met onze bolide verder naar het zuiden gereden en zijn in de avond gestopt in long Beach waar we echt heerlijk libanees gegeten hebben. De volgende dag  was het bewolkt en regende het een beetje, wind was aanwezig. Het was fris, ik had niets mee dus liep daar in mn t shirtje rond. Ik wilde graag naar Trestles beach toe, wereldberoemd strand, vaste homespot voor de Bi